دسته: مقالات

موسیقی عرفانی ایرانی در موزه متروپولیتن نیویورک

 

برنامه‌ی « شبی با موسیقی عرفانی ایرانی»۱ در ۲۳ مارس ۲۰۲۴ در بخش آلات موسیقی در موزه‌ی متروپولیتن نیویورک اجرا شد. جیسون دابنی مسئول این بخش درباره‌ی این برنامه توضیحاتی داد، سپس دکتر امانوئل دورینگ و دارا افراز قطعاتی از رپرتوار موسیقی استاد الهی را با تنبور و دف اجرا کردند.

در زیر قسمتی از این برنامه می‌آید.
 

استاد الهی، طنین تنبور، موسیقی‌ باستانی ایران و مناطق دیگر

 

ایستگاه رادیویی «فرانس موزیک»۱ اخیراً۲ برنامه‌‌ی مفصلی را به موسیقی استاد الهی و تأثیر عمیق آن بر دو موسیقی‌دان فرانسوی کِلِر آنتونینی۳ و رنو گارسیا فون۴ اختصاص داده است. این تأثیر به خصوص در آلبوم جدیدشان با نام «فرنگی»۵ نمایان است. در زیر گزیده‌ای ازاین برنامه می‌آید.
 
 
در این برنامه سفری کوتاه را با ساز تنبور آغاز می‌کنیم؛ سازی باستانی با دسته‌ای بلند که قدمت آن به ۶۰۰۰ سال می‌رسد. تنبور به اَشکال مختلفی در کشورهای چین، قزاقستان، خاورمیانه، افغانستان، ایران عراق، کردستان، ترکیه و کشورهای بالکان یافت می‌شود و در هر کشور بر حَسب شکل ظاهری‌‌اش صدای‌اش متفاوت است. در واقع، تنبور سازی است که اَشکال متنوعی به خود می‌گیرد، تا صدا، روح و معنویت بخش وسیعی از جهان شرق را منعکس کند.
 

فکر روشن، منطق عرفانی، نظر دقیق و قضاوت وجدانی ۱

 

استاد در کتاب برهان‌الحق، در پاسخ به سؤالی به جمله‌ی زیر اشاره کرده‌اند:

… اگر کتاب برهان الحق چاپ دوم را (از صفحه‌ی ۲۹ لغایت صفحه‌ی ۳۶) تحت مطالعه قرار داده و با آن فکر روشن و منطق عرفانی و نظر دقیق و قضاوت وجدانی که دارند در آن دقت فرمایند، کاملاً رفع اشکال و ایراد خواهد شد.

در ادامه به اختصار مفاهیم بالا شرح داده می‌شود.

فکر روشن به یک وضعیت ذهنی اشاره دارد که در آن فرد قادر به تفکر و ارزیابی درست و منطقی، بدون تعصب و عواطف افراطی است. افرادی که دارای فکر روشن هستند، معمولاً با ذهنی باز و آگاه و متکی بر براهین عملی مسائل را تجزیه و تحلیل می‌کنند و به دنبال راه ‌حل‌های درست و منطقی می‌گردند. در مشی استاد الهی فکر روشن فرد را از فلسفه‌بافی، دنباله‌روی کورکورانه و خرافه‌پرستی دور می‌کند و می‌تواند از آن برای تجزیه و تحلیل مفاهیم معنوی بهره ببرد و در زمینه‌هایی مانند معنا و هدف زندگی تفکر عمیق‌تری داشته باشد. «برای پی بردن به اصل هر دین باید با دیده تحقیق و بدون حُبّ و بغض، آن هم با کمک سلوک و عرفان، عمل کرد تا بشود چیزی فهمید. هرچه دانش و معلومات زیاد بشود تعصب کم می‌شود، زیرا تعصب از جهالت است. وقتی معلومات زیاد شد، انسان به رشته تحقیق می‌افتد.» (آح۱ گ۴۵۷) «تعصب در اشخاصی است که نتوانند دلیل قانع کننده بیاورند.» (آح۱ گ۱۶۵) «تعصب بی جا و محبت بی جا جز این‌که حقیقت را ریشه‌کن کند چیز دیگری نیست.» (آح‌۲، ص ۳۵۰)

 

زبان روح

 

در تاریخ موسیقی به ندرت پیش می‌آید کسی هم در زمینه‌ی موسیقی نابغه باشد و هم شخصیتی معنوی و متفکری ژرف‌اندیش باشد. برای آشنایی با شخصیت استاد الهی می‌توان از مراجع زیر استفاده کرد: تألیفات او، یادداشت‌های باقی‌مانده از آموزه‌های شفاهی‌‌، تجربیات شخصی‌، موسیقی‌های ضبط شده از او و شواهد دست اول. تمامی این مدارک گواه بر این واقعیت است که استاد الهی نه تنها در نواختن موسیقی بلکه در سایر جنبه‌ها نیز شخصیتی استثنایی است. استاد خود می‌گوید: در دو چیز برایم فوت وقت نشد، تنبور و سلوک معنوی. او از کودکی و در تمام دوران زندگانی‌اش وقتی برای خود یا دیگران تنبور می‌نواخت تنها هدفی که در نظر داشت ارتباط با مبدأ و وارستگی کامل از تمام تعلقات دنیوی بود.
 

بررسی نظرسنجی

 

در نظر سنجی مربوط به سوال «آیا با گوش دادن فعال به موسیقی استاد، تأثیر ملموسی را تجربه کرده‌اید؟»
۸۱٪ شرکت‌کنندگان،‌ پاسخ مثبت داده‌اند و به موارد مختلفی اشاره کرده‌اند که در زیر آمده است، برخی از این موارد در اکثر کامنت‌‌ها مشترک بوده‌اند و برخی نیر توسط تعدادی معدودی تجربه شده‌است.
۶٪ تأثیر ملموسی را تجربه نکرده‌اند و ٪۱۳ نیز به این موضوع فکر نکرده‌اند.
هدف از این نظر سنجی، تأکید بر الویت یک تجربه خاص نیست، بلکه ایجاد انگیزه برای گوش دادن فعال به موسیقی استاد و بهره بردن از آن است.

– قوی‌تر شدن توجه و تمرکز به مبدأ حتی در مکان‌های شلوغ
– کم‌رنگ‌تر شدن اثرات دنیای مادی، توجه کمتر به پوچیات، موفقیت بیشتر در پس راندن افکار پارازیتی
– انگیزۀ بیشتر برای عمل به اخلاقیات، توجه بیشتر به رفتار و اعمال روزانه
– توجه بیشتر به نقاط ضعف و تمایل به مبارزه با آنها
– الویت بیشتر برای معنویات قائل شدن
– تشویق شدن برای انجام کارهای خیر و مثبت
– قوت قلب و احساس پشتیبان داشتن
– انرژی مثبت و احساس شوق و نشاط، آرامش اطمینان‌بخش، احساس مثبت و دلگرمی
– مؤثر بودن در تسکین اندوه حتی در سوگواری
– تقویت انرژی جسمانی بیشتر برای انجام کارهای روزمره
– کم شدن تمایل و شوق به شنیدن موسیقی‌های دیگر
– اُنس به موسیقی استاد و احساس کِسل بودن در صورت گوش ندادن
– برقراری یک رابطه درونی
– تفکر بیشتر درمورد شخصیت استاد
– احساس این که این موسیقی با شخص صحبت می‌کند
– بهبود در وضعیت سلامتی
– بهبود کیفیت خواب
– بهبود کیفیت یادگیری و بیشتر شدن توجه و سرعت درک مطالب
– تربیت گوش برای گوش دادن به موسیقی‌ با صدای ملایم

 

نظر سنجی

 

با توجه به مطالبی که در مورد تأثیر موسیقی استاد توسط متخصصان بیان شده است، آیا تا به حال به موسیقی استاد به طور فعال (برنامه‌ریزی شده) گوش داده‌اید؟

  • بله (355 رای، %70)


  • خیر (154 رای، %30)


Loading ... Loading ...

 

استاد الهی و آنچه موسیقی او به ما می‌آموزد

 
برگزاری نمایشگاه «زندگی و آثار استاد الهی» به مناسبت صدمین سال تولد او در سال ۱۹۹۵م، و رویدادهای گوناگون بعد از آن، از جمله نمایشگاه « تنبور مقدس، هنر استاد الهی» در موزه مترو پولیتن شهر نیویورک (۲۰۱۴م) و اختصاص دو ویترین به سازهای استاد الهی در همین موزه (۲۰۱۸م) و پخش فیلم کوتاهی در کنار این ویترین، برای معرفی موسیقی استثنایی استاد، موقعیتی فراهم آورد تا افراد بیشتری با موسیقی او آشنا شوند.

با این حال در فرانسه به این موضوع که موسیقی‌دانانی که برای اولین بار با موسیقی استاد آشنا می‌شوند چگونه آن را درک و احساس می‌کنند کمتر پرداخته شده بود. از این رو، در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۲‌ م (۲ مهر ۱۴۰۱ش) فرانسوا دژورژ، تهیه کنندۀ برنامه‌های «فرانس موزیک»، از چهار نوازنده معروف در سطح جهانی، شانی دیلوکا، پاسکال آمویل نوازندگان پیانو، تیبو گارسیا نوازنده گیتار کلاسیک و میشیا فیتزجرالد نوازنده گیتار جاز دعوت کرد تا احساس خود را از شنیدن موسیقی استاد و تأثیری که بر آنها گذاشته بیان کنند. در این برنامه فیلم مستندی درباره موسیقی استاد نیز به نمایش گذاشته شد.

در زیر گزیده‌ای از نظرات این موسیقی‌دانان و فیلم مستند* آمده است.

تیبو گارسیا توضیح می‌دهد که در ابتدا هنگام گوش دادن به موسیقی استاد به کارهای دیگری نیز مشغول بوده و این روش اولیه او در گوش دادن به این موسیقی اشتباه بوده است. بعد از مدتی، متوجه شده با گوش دادن فعال به موسیقی استاد است که می‌تواند از آن بهره ببرد، ، بدین معنی که برای شناسایی و درک احساسات جدیدی که این موسیقی ایجاد می‌کند باید زمان صرف کرد. او با بهبود تمرکز دریافت که موسیقی استاد ارتباط نزدیکی با «حقیقت» دارد، زیرا او فقط برای خود و برای مبدأ می‌نواخت. این نکته، به ما امکان می‌دهد بهتر متوجه شویم که چرا استاد هیچ‌گاه مایل نبود برای عموم بنوازد.