دسته: مقالات

 
نفس اماره
(نفس اماره در منظومۀ شیخ عطار نیشابوری)^۱

 

نفس اماره از غرایز و طبیعت حیوانی سرچشمه می‌گیرد و منشأ هوا و هوس نفسانی می‌باشد. پیروی از آن انسان را از راه خدا دور کرده و به سوی قهقرا می‌کشاند^۲. تا زمانی‌که روح ملکوتی به میزانی از پختگی نرسد انسان نمی‌تواند به وجود نفس اماره در خود پی‌ببرد. زیرا نفس اماره برای غافل کردن انسان به ترفندهای گوناگون متوسل می‌شود که دائماً با رهنمودهای عقل سلیم مخالفت می‌کند.
 

عقل قوه‌ای است در انسان که به او امکان درک رابطه علت و معلول و تشخیص درست از نادرست، خوبی از بدی، مفید از مضر و غیره را می‌دهد. هیچ مخلوقی از ابتدای خلقتش پخته و کامل نیست و عقل انسان نیز در ابتدای خلقتش (عقل عادی) از این قاعده مستثنی نمی‌باشد. انسان برای برخورداری از عقلی که او را به کمال برساند، موظف است عقل عادی خود را رشد داده و به عقل سلیم تبدیل نماید، یعنی دانۀ عقل سلیم را که در عقل عادی او قرار دارد به جوانه رسانده و آن را رشد دهد و به پختگی برساند.
 

«به یاد آن‌که بر سفینۀ هستی فرمان می‌راند»

 
این مکتب مانند طب جدیدی است که بعد از سالیان متمادی ریاضت و تجربه و تحقیق دریافتم باید این‌طور باشد. در حقیقت تجربیاتی است که خودم به دست آوردم .^*

 
طب جدید روح، یا معنویت فطری سرفصل تازه‌ای در تاریخ معرفت انسانی است که راه نوینی برای خودشناسی و خداشناسی در پیش پای جویندگان حقیقت باز کرده است. معنویت فطری ریشه در تجربه و عمل دارد. و به انسان امکان می‌دهد در چهارچوب یک زندگی طبیعی و مفید در اجتماع، به طور طبیعی روح و روان خود را معناً بیدار و فعال نگه ‌دارد و کم‌کم به درجه‌ی دقیق‌تر و عمیق‌تری از آگاهی و هوشیاری نسبت به خویش برسد.
 

تمرین فکر و ذکر یکی از پایه‌های اساسی سیر کمال معنوی است. این تمرین دستور شرعی خاصی نیست، و یک روش مدیتیشن و عبادت جهانشمول^١ است که هر فرد صرف نظر از اعتقادات و فرهنگ خود صادقانه در جستجوی حقیقت باشد می‌تواند به آن عمل کند. تمرین فکر و ذکر یکی از موثرترین و ملموس‌ترین روش‌های توجه به او و جذب نور اوست.
 

«نمایش سازهای تأثیرگذارترین موسیقیدانان قرن بیستم»

در سال ۱۳۹۳ شمسی (۲۰۱۴م) نمایشگاهی در موزه متروپولیتن شهر نیویورک، با نام « تنبور مقدس: هنر استاد الهی» به منظور معرفی موسیقی استاد الهی و نقش او در متعالی ساختن این هنر، چه در زمینۀ فن و اجرا و چه در زمینۀ غنای رپرتوار برگزار شد.

این نمایشگاه در گالری هاگوپ کوورکیان^۱ در بخش هنر اسلامی برگزار شد. در واقع، موزه متروپولیتن اولین موسسه رسمی در امریکا بود که به بررسی موسیقی استاد پرداخت. این نمایشگاه نسبتاً کوچک با استقبال زیادی روبه‌رو شد، و بیش از ۱۰۰۰۰۰ تماشاگر از کشورهای مختلف به دیدن آن آمدند.  

دکتر داریوش صفوت موسیقی‌دان فرهیخته و یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های تاریخ معاصر موسیقی دستگاهی ایران است.

او با این که از کودکی با موسیقی، آشنا بود، و پدرش ویولون می‌زد و اصرار داشت او هم ویولون بزند، تن به نواختن سازی نداد تا اینکه «در سن چهارده‌ سالگی در زندگی من اتفاق خاصی افتاد که به موسیقی عشق پیدا کردم. پدرم سه‌تار مخصوصی داشتند که صدای خوشی داشت، شبی که در حال کوک کردن آن بودند ناگهان متوجه صدای آن شدم، به نظرم صدای موزون و حیرت انگیزی بود. تا آن زمان موسیقی در من چنین اثری نکرده بود. از آن صدا که به گوشم رسید، مانند سازی که شروع به ارتعاش کند، من هم مرتعش شده بودم. در آن شب من یک یقظۀ موسیقایی داشتم.»^۱ واژۀ یقظه به معنای بیداری، برای بیان نخستین مرحلۀ‌ عشق او به موسیقی است.
 

شاید از افرادی که پس از تجربه مرگ، دوباره زنده شده‌اند، گزارش‌هایی را شنیده باشید. آنها توضیح می‌دهند که هنگام مرگ نوری در انتهای تونلی دیده‌اند. یا بالای جسم خود شناور بوده‌اند و حتی دکترها را می‌دیده‌اند که برای زنده کردنشان با سرعت روی جسم‌شان کار می‌کردند. ولی تا به حال مشخص نبود که آیا ذهن پس از مرگ جسم به فعالیت خود ادامه می‌دهد.