گوش دادن درونی

Saturday, October 11th, 2014

دکتر شاهرخ الهی

OEProfileبا اینکه بیش از پنجاه سال است که تنبور می‌زنم، اما هنوز ظرایف و ریزه‌کاری‌های غیر منتظره‌ای را در موسیقی پدرم کشف می‌کنم.

در دست‌های استاد الهی، تنبور انگار دارای روح بود و تبدبل به ابزاری می‌شد برای انتقال احساسات و حالات درونی‌ای که کلمات قادر به توصیف آن نبودند. موسیقی او فارغ از هرگونه خودنمایی‌، با روشی حسی، دسترسی به بُعد متعالی درونی را میسر می‌ساخت و عمق وجود را مخاطب قرار می‌داد.

هنر تنبور برای استاد، از بسیاری جهات نمادی بود از عمل به معنویت. همانطور که هدف و معنایی که به زندگی‌مان می‌دهیم، تعیین کنندۀ انتخاب‌ها و تصمیم هایمان است، هدف و نقشی که به موسیقی اختصاص می‌دهیم، تعیین کنندۀ کیفیت آهنگ‌ها و حالت روحی است که آن را می‌نوازیم. در حقیقت اصل، نیت است که چنین تأثیر شگرفی به موسیقی استاد الهی می‌دهد.

این نماد نه فقط بیان کنندۀ هدف ذاتی موسیقی است بلکه روش نواختن آن را نیز شامل می‌شود. هر چند تمرین و پشتکار برای رسیدن به مهارت فنی ضروری است، اما چیرگی کامل زمانی حاصل می‌شود که نوازنده، روح حقیقی تنبور را درک و جذب کند. به همین ترتیب، هرچند دانش تئوری، پیش نیاز پیشرفت معنوی است، اما چنین دانشی باید همواره در خدمت هدف اصلی – که انسان واقعی شدن است- به کار گرفته شود.
ادامه مطلب »


بزرگداشت سازی با چند سیم محدود با قدرت یک سمفونی

Sunday, September 21st, 2014

خلاصۀ مقالۀ نیویورک تایمز در مورد نمایشگاه استاد الهی

OE2بیشتر عارفان ابتدا در اجتماع زندگی می‌کردند و سپس از آن کناره می‌گرفتند، اما استاد الهی ( ۱۲۷۵- ۱۳۵۳)، فیلسوف و موسیقیدان برجسته، خلاف این راه حرکت کرد. او دوران کودکی خود را در عزلت سپری کرد و هم‌زمان مهارت خود در نواختن تنبور را در کنار تنبورنوازانی همچون پدرش کامل کرد. سپس، چند سال پس از درگذشت پدر، به تهران آمد و بعدها به حرفۀ قضاوت پرداخت و در پایه‌گذاری سیستم جدید قانون‌گذاری ایران نقشی موثر داشت.

تنبور، سازی است که قدمتش به ۵۰۰۰ هزار سال قبل از میلاد می‌رسد و به اَشکال متعددی وجود داشته است. این ساز از قرن هفتم هجری در جمع‌های اهل حق نواخته می‌شد و مقدس به شمار می‌آمد. استاد الهی با ابداعات پُرشمار خود در تنبور، آن را احیا نمود.
ادامه مطلب »


مسیر معنوی ما

Wednesday, July 23rd, 2014

نویسنده: مایکل نیوتن

درک معنوی مستلزم جستجوی فردی است و از هیچ طریق دیگری امکان پذیر نیست. همۀ ما تحت‌ تأثیر چیزهایی هستیم که آنها را واقعیت می‌نامیم. البته بهتر است در مورد این واقعیت‌ها به تدریج اقدام کنیم. لازم نیست انسان هدف خاصی برای آینده‌اش تعیین کند و بخواهد در زمان معینی به شناخت خاصی برسد. حتی اگر قدم اشتباهی برداریم و راه غلطی در پیش بگیریم، هنوز از این تجربه درس مفیدی خواهیم گرفت. به هریک از ما حق انتخاب داده شده تا بتوانیم روح‌مان را با محیط زیست مادی هماهنگ کنیم. یکی از بروزات این اختیار این است که برای یافتن پاسخ این سؤال که اصلاً چرا به این دنیا آمده‌ایم، راه معنوی مناسبی برای خود انتخاب کنیم. ما باید در زندگی مسئولیت تصمیمات‌مان را به عهده بگیریم و دیگران را مسئول نابسامانی‌های خودمان ندانیم.
ادامه مطلب »


گفتارهایی از کتاب برگزیده

Wednesday, June 18th, 2014

paroles-de-verite_couverture-183x300زندگی استاد الهی الگویی است برای کسانی که به اختیار خود، مایلند با عمل به تعلیمات او و استفاده از تجربیات شگرف معنوی‌اش، تحصیل در «طب جدید روح » را به عنوان هدف زندگانی خود انتخاب کنند و موانع توفیق: واقعیت‌های موجود، دیگران، قوای متضاد درون، گناهان دیروز، ضعف‌های امروز، موانعی که از اعماق وجودمان برمی‌خیزد، همه و همه را با جدیت پشت سر بگذرانند و با کسب توفیقِ الوهیت، در نهایت قادر شوند مقطع پایه و چه بسا مقطع عالی سیر کمال روحی را طی کنند.
ادامه مطلب »


زندگی خانوادگی: آزمایشگاهی برای عمل به اخلاقیات

Monday, May 26th, 2014

نوشتۀ ساندرین دوپلسیس

زندگی خانوادگی تؤام با خوشی‌ها و رنجش‌هایی است که غالباً بین زوجین به وجود می آید. یک نمونه از آن را در مثال سینا و سوزان درمقالۀ قبل مشاهده کردیم. در این مقاله به این موضوع می‌پردازیم که آیا زندگی مشترک می‌تواند برای هر دو طرف آزمایشگاهی برای عمل به اصول اخلاقی باشد؟ برای بررسی این فرضیه از مقالۀ «شرایط انجام یک عمل اخلاقی» و همچنین نحوۀ عملکرد نفس اماره از دیدگاه استاد الهی استفاده شده است.
ادامه مطلب »